Επιστρέψαμε και εμείς σιγά σιγά....
Πήραμε μαζί μας όμως τις αναμνήσεις μας και φωτογραφίες..
Και τη γεύση απο τα πολύ ωραία ψάρια που έφαγε η μικρή και δεν την προλαβαίναμε!
Αποφάσισα λοιπόν να γράψω ένα άρθρο για το φίλο μας τον Ηλία, τον καλό κύριο που μας τάιζε :)
Η Ναυσικά εννοείτε πως κάθε φορά που πέρναγε τον χαιρέταγε!
Τόοοοοσο καλά έφαγε το παιδί μου!
και η αλήθεια είναι ότι όλα ήταν υπέροχα και ολόφρεσκα! Οι κουτσομούρα, τα μπακαλιαράκια (ένα έφαγε μόνη της!) ας μην συζητήσω για τα καλαμαράκια που απλά έλιωναν στο στόμα μας!
Κολοκυθοκεφτές ο απίστευτος!
Ήταν όλα τέλεια! αφού και ο Αλέκος (γνωστός κρεατοφάγος) παραδόθηκε στη μαγεία του ψαριού! Ναι αυτό το μαγαζί ήταν ο λόγος που πήγαμε για δεύτερη φορά στο Δερβένι! Μια σαρδελίτσα ψητή τώρα να είχα......
Αχ...
Δεν ήταν όμως μόνο τα φαγητά και το κρασί (που ήταν στη θερμοκρασία που έπρεπε..) που μας έκανε να περάσουμε καλά, ήταν και η φιλική διάθεση και το χαμόγελο του Ηλία μας κέρδισε από την πρώτη στιγμή. Μετά που πήρα την κάρτα του, είδα πως ο άνθρωπος είναι chef! ε ναι, έτσι εξηγούνται όλα! η γνώση, συνάντησε το μεράκι! γιατί πιστέψτε με αν δεν φάτε καλαμαράκι από τα χεράκια του....
Σας αφήνω με μια φωτό απο τη θέα που βλέπαμε τρώγοντας...
Απλά δεν έχω λόγια! ήθελα να τραβήξω μια φωτογραφία με το τραπέζι γεμάτο, αλλά δεν πρόλαβα, κάθε φορά όλα εξαφανιζόντουσαν αμέσως!
όποιος βρεθεί στο Δερβένι Κορινθίας ή εκεί γύρω, μη ξεχάσει να τον επισκεφτεί..
αυτή είναι η κάρτα του:
Σε ευχαριστούμε πολύ!!!!!
Ελπίζω να μπορέσουμε και του χρόνου να έρθουμε :)
