Εδώ και πολύ καιρό ήθελα να φτιάξω κάτι σε ένα ζευγάρι που με έχει βοηθήσει σε όλες τις δύσκολες στιγμές σαν από μηχανής θεός , δεν έβρισκα όμως κάτι που να τους ταιριάζει , τίποτα δεν ήταν αρκετό για μένα και ποτέ δεν είχα χρόνο.
Τα χρόνια πέρασαν και ξαφνικά καθώς έφτιαχνα το στεφάνι της Αγγελικής συνειδητοποίησα πως είχε έρθει η ώρα για αυτό το δώρο!
Σε μεταλλικούς τόνους αυτή τη φορά με χρυσές πινελιές στα φύλλα ώστε να θυμίζουν ελιές , ύφασμα στο χρώμα της λινάτσας και λίγο δαντέλα στις γωνίες (που με εξέπληξαν με το πόσο ταίριαζαν!). και ένα περιστέρι που πετάει.
Αυτό το στεφάνι μπορώ να πω ότι δεν με παίδεψε καθόλου και βγήκε πολύ καλύτερο από ότι είχα μέσα στο μυαλό μου, μάλλον επειδή έγινε με πολύ αγάπη και ευγνωμοσύνη σε αυτούς τους αφανείς ήρωες της καρδιάς μου που με αγκάλιασαν εμένα και την οικογένεια μου με τόση αγάπη :)
Εύχομαι ότι καλύτερο και να είσαστε πάντα ευτυχισμένοι!
